Od Zoe

Przetrzymywano mnie w Strefie Bezpiecznej. Wariowałam. Byłam jak dzikie zwierze zamknięte w klatce. Leżałam na łóżku i słyszałam wszędzie głosy. Wariuję? 

Wszystko było takie dziwne. Całe swoje życie spędziłam wolna a teraz nie mogłam wyjść nawet do toalety bez strażnika. 

Zadawali mi dziwne pytania na przykład "jak przeżyłam sama w lesie tyle lat?" "gdzie jest moja rodzina?" i takie tam. Robili mi różne badania i sprawdzali czy nie jestem zakażona. Jakie było ich zdziwienia gdy okazało się że jestem czysta, zdrowa. 

-Hallo! Chce do toalety!-zawołałam.

Drzwi sie otworzyły i wszedł młody chłopak.

-Chodź. -powiedział.

-Serio? Nie jestem waszym zwierzakiem! Jestem wolnym człowiekiem.. kiedy wypuścicie mnie?

-Słyszałaś o tym co sie dzieje poza murami? 

-Niby skąd miałabym wiedzieć jak nie wychodzę z budynku i z nikim prawie nie rozmawiam..

-Zombie zabijają szkieletory i zaczynają mówić.

-Zdrowieją..-powiedziałam.

-Wiesz coś o tym?

-Moja mama... w dzieciństwie opowiadała mi o tym dniu... 

-Była czarodziejem?

-W pewnym sensie. Była medium. Wiedziała, czuła w kościach że ten dzień nadejdzie. 

-Skoro była medium to dlaczego nie przewidziała własnej śmierci?

-To nie działa na zawołanie. Ona śniła. 

-Ciekawe. A ty masz jakieś zdolności?

-Nie wiem.. nie odkryłam ich. Umiem parę zaklęć ale one praktycznie nie działają. Rozumiesz.. magia nie działa. 

-Wiem. Ale teraz coś sie stało i wszystko wraca do.. normy? 

Weszłam do łazienki. Na szczęście była na pierwszym pietrze. Zombie zdrowieją? Muszę sama sie o tym przekonać. Otworzyłam okno. Nikt nie kręcił się przed budynkiem. Wyskoczyłam.. 

Udało się! Wreszcie! Nie będę w SB! 

Teraz tylko muszę sie dostać do muru.. i jakoś uciec. Pobiegłam miedzy drzewami. 

Uda sie?