Od Ruvika

Pijąc wodę w oczy rzucił mi się uśmiech Rosi, nie uważałem takich emocji za jakieś wyróżnione ale ona pięknie się uśmiechała, obraz ten utknął mi przed oczyma na parę sekund. 

-Twój uśmiech 

-Co z nim ? 

-Jest piękny, taki szczery mimo tylu przejść 

-Wszystko wraca do normy mam powód do radości 

-No fakt... ale to dziwnie jest między nami.

-Ym.. czyli jak ?

-Nigdy nie miałem lepszej przyjaciółki, dawno nie mieliśmy chwili dla siebie. 

Z ust Rosi zniknął uśmiech i jej wzrok powędrował gdzieś na podłogę 

-Widocznie nie było czasu.

Przeteleportowałem się na krzesło obok Rosi i przytuliłem ją. Jej włosy wpadały mi do ust i do oczy gdy tylko na chwilę je otwierałem. Pachniała bzami, lubię bez, dobrze mi się kojarzy. 

-Czas to nadrobić. 

Po tych słowach wstałem i zaciągnąłem Rosi do auta, nie stawiała oporu, śmiała się niemal na cały głos. Wsadziłem kluczyki do stacyjki i przekręciłem. 

-Dokąd jedziemy ? - spytała z pełnym uśmiechem 

-Nie musisz wiedzieć

-Ale jak chcę ? 

-Nie wolisz niespodzianki ?

Przygryzła dolną wargę trochę za bardzo, nie był to gest pociągający. Usiadła z nogami na siedzeniu, trzymając się rękoma pod kolanami. 

-Wrrr... wygrałeś 

-Ja zawsze wygrywa, - uśmiechnąłem się i kantem oka spojrzałem na nią 

-Osz ty, jakbym chciała to byś nigdy ze mną nie wygrał 

-Tak sobie wmawiaj

Od dawien dawna nikomu nie puszczałem oczka dziś zrobiłem to perfekcyjnie jakbym był zawodowcem. Hah ! zawodowiec w puszczaniu oczka, jest w ogóle coś takiego ?

Samochód zaczął wibrować pod wpływem małych żwirowych kamieni pod kołami. Wjechaliśmy na trasę widokową, Auto zaparkowałem tak aby było z niego widać to co najlepsze, a mianowicie szczyty gór. Rosi nic nie mówiła, podziwiała widoki i zastanawiała się pewnie po co to wszystko, ale prawda jest taka że ona nie jest mi obojętna, muszę czasami coś dla niej zrobić. 

-Rosi ? 

-Tak Rajan ? 

-Otwórz schowek. - Rajan ? Dziwne że zaczęła mówić moje pełne imię 

Rosi skierowała najpierw wzrok później głowę na schowek,lekko zapiszczał, bez problemu zauważyła w nim to co dla niej przygotowałem, na widok tego odrazu uśmiech pojawił się na jej twarzy. Wyjęła butelkę whiskey. 

-Pijak - zaśmiała się otwierając cenzurę z butelki, zwinęła się w równą spiralę. - a geniusz wie że whiskey lepiej smakuje z lodem ? 

-Tak jest w schowku, w tej czerwonej torbie po warce. 

Miło spędziliśmy jakieś 4 godziny pijąc whiskey w aucie, wiele się o sobie dowiedzieliśmy nowego, nawet na pewno więcej niż pamiętam do tej pory bo chyba trochę nam się film urwał, wiem że było miło. 

-Ej Rajan, piękne są te góry no nie ? - wskazała szczyty ręką w której trzymała szklankę, język trochę bardzo jej się plątał. 

-Ej uważaj bo wylejesz - lekko uniosłem głos 

Rosi pokręciła szklanką i dopiła resztę, po czym odwróciła ją do góry dnem.

-Ale Rajanie tu nic nie ma - zaśmiała się i położyła mi się na ramieniu. - Chcę zdobyć szczyt gór 

-Naprawdę chcesz ? - spytałem dopijając swoją porcję 

-Tak, fajnie by było, albo... ej tam jest zimno ? 

-No tak trochę

-To nie chcę, oooo zdobyć szczyt ciepłej góry ! Ale żeby się dziadówa nie okazała wulkanem

Pod wpływem alkoholu chyba zasnąłem bo dalej nic nie pamiętam.